Ne forgesu reaboni

La kutima frazo “Ne forgesu reaboni”, anoncas novan abonkampanjon. La baza abonprezo de La Ondo de Esperanto altiĝos en la jaro 2007 de 27 al 32 eŭroj.

Abontarifo por 2007

Internacia tarifo: 32 eŭroj
Orienteŭropa tarifo: 18 eŭroj
Pollanda tarifo: 60 polaj zlotoj
Ruslanda tarifo: 390 ruslandaj rubloj
Aerpoŝta aldono: 5 eŭroj
Elektronika versio (pdf): 12 eŭroj

Kvankam ni scias, ke tiu altiĝo decidigos kelkajn legantojn malaboni, ni ne povis lasi la prezon senŝanĝa. Eĉ pli, ni devintus fari tion antaŭ unu jaro, kiam en septembro pasint-jara nin konsternis informo pri duobliĝo de la poreksterlanda poŝta tarifo en Ruslando. Sed tiam ni jam estis anoncintaj la abonprezon por 2006 senŝanĝa, kaj ekde la pasint-jara oktobra Ondo ĝis nun ni devas pagadi pli multe, ol ni ricevis. La kolektitaj kotizoj sufiĉis eble nur por sep kajeroj, sed ni eldonis dum la jaro La Ondon ĉiumonate, kun nur du duoblaj revuoj.

Ĉi tiel ni klarigis la situacion al movadgravulo, kies nomon ni ne menciu. La gravulo estis mirinde bone informita (aŭ, bone preparita). Li diris: “La presado de unu ekzemplero por vi kostas €0,40 kaj la ekspedo nur €0.80, sume €1,20 por unu numero, do nur €13,20 por la jaro, ĉar 11 numerojn vi faras. Sed vi prenegas de ni po €27. Rabistoj!” Li rapidege multiplikis 27 eŭrojn je 550 abonoj kaj trovis, ke ni ŝtelas dum la jaro ĉ. 8 mil eŭrojn de li mem. Li sakris kaj foriris… Por li ĉio klaras. Sed ni vidu la ĉefajn spezojn:

• Presado de 700–750 ekzempleroj (ja ne 550).
• Ekspedo de ĉ. 550 ekz. al la abonantoj; ekspedo de 50–70 ekz. al la perantoj, kelkaj instancoj kaj aŭtoroj; ekspedo de reklam-ekzempleroj; ekspedo de la januara kaj februara kajeroj al tiuj pasint-jaraj abonintoj kiuj ne reabonas.
• Kovertoj kaj adres-etikedoj (7 mil jare).
• Ĉiumonata vojaĝado inter Ruslando kaj Pollando, kie nia revuo estas presata.
• Komputilo, printilo, skanilo, modemo, fotilo, ktp-iloj, kies suman prezon dividi je 4–5 jaroj, dum kiuj ili funkcias.
• Kartoĉoj por printilo, diskoj, akcesoraĵoj, programoj, libroj, fotoj (ne ĉiu fotisto donas ilin senpage)…
• Interreto, telefono, elektro…
• Premioj por la fotokonkurso, libropremioj ktp.

Esperanto-eldonado estas nia sola profesio, kaj la revuo ne povus aperi, se ni ne pagus la loĝejprezon kaj akvon, se ni ne manĝus ĉiutage, se ni ne aĉetus vestojn, se ni ne riparus la loĝejon, se ni ne aĉetus medikamentojn, ktp. Feliĉe, neniom por feriado (ni neniam feriis en la kutima senco de ĉi tiu vorto), neniom por aŭto (ni ne havas ĝin), nek por aliaj luksaĵoj.

Ĉu enspezoj? 543 abonoj (ni ricevis ĝis nun po 23 el 27 eŭroj, ĉar la perantoj ja ricevas makleraĵon; kaj venont-jare ni ricevos po 27 el 32 eŭroj; tamen la orienteŭropa kaj ruslanda tarifoj donas neniom da profito). Kaj donacoj. Punkto.

Se vi bilancos, vi konstatos, ke ĉi tiel oni preskaŭ ne povas vivi. Sed ni vivas. Kaj ni eldonas. Ankaŭ librojn, kiuj helpas al ni eldoni la revuon. Do: ne forgesu reaboni!

HaGo, AlKo