Szersze horyzonty w międzynarodowym skautingu.
Opracowane przez J.K.Hammera.
Wydane przez Skautową Ligę Esperancką
Spis treści
Przedmowa
Pewien europejski harcmistrz nie tak dawno temu powiedział:
"Szkoły i inne grupy uczą teraz młodzież tego samego, czego niegdyś uczono tylko w harcerstwie. Obecnie problemem, który musimy rozwiązać, jest rozwijanie i wykorzystanie braterskiego, śwatowego, aktywnego porozumienia". W większości miał rację, ponieważ tak samo jak rozwijają się świat i społeczeństo, to samo mui się stać z hacerstwem.
Kiedy lord Baden-Powell zakładał skauting, był piewszym, który nauczał "poza szkołą". Ogromną wagę tego faktu pojęto dopiero później. Podtawowe zasady skautingu są niezmienne i uniwersalne. Będziemy im zawsze wierni.
Jednakże, aby osiągnąć swoje cele, harcerstwo musi być nowoczesne i dostosowane do realiów. Musi odpowiadać potrzebom i nadziejom dzisiejszego społeczeństwa i młodzieży. Na całym świecie harcerstwo przygotowuje i usprawnia swoje programy na najróżniejsze sposoby tak, jak różne są społeczeństwa, w którym przyszło mu funkcjonoać. Wynika to z potrzeby dostosowywania uniwersalnych wartości do realiów w jakich żyje dzisiejsza młodzież.
W tej dwoistości - stałości i solidności idałów oraz elastyczności w ich praktycznym zastosowaniu, harcerstwo pokazuje swoją siłę, dynamizm i ogromną wartość.
Obecna "era komputerów" uczyniła młodzież bardziej międzynarodową. Młodzież wie więcej o świecie. Ma szersze zainteresowania. Ma silną potrzebę spotykania i poznawania swoich rówieśników. Harcerstwo tworzy wybitną więź, dzięki której skauci z całego świata mogą się spotkać. Harcerstwo pozwala wymieniać doświadczenia i idee oraz tworzyć przyjaźń i porozumienie.
Jednak do wpowadzenia międzynarodowego braterstwa do codziennego życia swoich członków, niezbędny jest napływ nowych pomysłów. W 1957 roku narodził się "Jamboree na falach eteru" (JOTA), jednoczący harcerzy całego świata przy nadajnikach radioamatorskich.
I tak samo, jak w 1957 roku kiedy zrozumiano, że prawie 99% naszych członków nie może wziąć udziału w Światowym Jamboree, utworzono "Bliźniacze Jamboree-a" i "Połącz się z Jamboree".
W ten sposób, ponad 2 miliony skautów może odczuć braterski duch Jamboree poprzez jednoczesne lub wspólne czestnictwo w tym wydarzeniu.
Dla większości, która nie miała jeszcze okazji wymienić pozdrowień z przyjaciółmi z zagranicy, korespondencja i wymiana poprzez pocztę, stanowią praktyczne i stosowane z powodzeniem metody. Wymieniać się można wieloma przedmiotami, co pomaga ożywić harcerzy do działań pomimo dzielących ich odległości.
Kontakty takie mogą także przewartościować skautowe życie uczestników. W "Programie braterskim", współpraca przy wspólnych projektach daje harcerzom poczucie prawdziwego braterstwa. Mogą ze sobą współpracować grupy, regiony, nacje, itd.
Wielu naszych przyjaciół wzywanych jest do budowy swoich krajów. Z pomocą swoich przyjaciół budują mosty, szkoły, drogi, modernizują przesiębiorstwa rolnicze, tworzą grupy fachowców i powstrzymują pobliska pustynię. Te przykłady, to tylko część działań, które są możliwe dzięki wzajemnej współpracy.
Udzielamy swojego poparcia dla inicjatywy Skautowej Ligii Esperanciej, wydania broszury "Szersze horyzonty w międzynarodowym skautingu", przygotowanej przez skautów o bogatych doświadczeniach w kontaktach międzynarodowych, jako narzędzia, które może pomóc rozpocząć taką współpracę. Broszura zawiera wiele praktycznych informacji, które dostarczą wam wielu międzynarodowych porad i umiejętności.
Pragniemy, aby każdy instruktor, druh i druhna dbali o to, aby przyajmniej raz w roku, każdy harcerz mógł poczuć swoją przynależność do międzynarodowej rodziny. Zapewniamy was, że znajdziecie w tej broszurce bardzo dobe pomysły i rady. Skauting rodzi miłość poprzez służbę społeczności i poprzez rozwój społeczny. Im więcej członków porozumiewa się między sobą, tym więcej wiedzą oni o swoich zajęciach i problemach, a dzięki temu, znacznie lepiej mogą tworzyć społeczeństwo, w którym, pewnego dnia, żyć będzie w szczęściu cała ludzkość.
Lazlo Nagy,
eks Sekretarz Generalny Światowej Organizacji Ruchu Skautowego (WOSM)
Jak wielki jest nasz świat
Skauci działają w ponad 180 krajach, a ich liczba rośnie z roku na rok.
Czy może być coś bardziej interesującego niż być częścią tejże ogromnej, światowej organizacji?
Obozy, wędrówki, życie na łonie natury, są ważnymi doświadczeniami każdego harcerza. Skauci są stale w drodze ku szerszym horyzontom i nowym przygodom.
Jeżeli uprawiamy nasze hacerstwo tylko we własej grupie, na własnym terenie, gdzie ludzie, okolice, przyroda i zwyczaję są znane, to czegoś brakuje w naszym harcerskim życiu.
Naszym terenem jest cała Ziemia. Otwórzmy okna! Tylko wtedy, gdy pracujemy razem ze skautami z innych regionów i krajów, jesteśmy naprawdę członkami światowej rodziny skautowej!
Daje nam to radość i wzbogaca nasze życie.
Może też wpływać na polepszenie porozumienia między ludźmi.
Dlatego wspólnie odkryjmy tereny międzynardowej przyjaźni.
Planujmy
Nic dobrego nie wychodzi, jeżeli brakuje dobrych planów .
Dotyczy to także naszego pragnienia poszerzania horyzontów.
Co będziemy robić? Przyjaciół z jakiego kraju szukać? Jak ich znaleźć?
Jeżeli dobrze przemyślimy te pytania, mamy znacznie większe szanse urzeczywistnić nasze pragnienia.
Celem tych stron jest dać ważne i użyteczne rady i sugestie, a więc - pomóc wam.
Dbajcie zawsze o to, żeby każdy członek drużyny, zastępu czy hufca, mógł uczestniczyć w tym programie.
Ponieważ, jeżeli opracujecie program zbyt rozległy lub kosztowny, tylko najbogatsi będą mogli w nim uczestniczyć.
Z powodów językowych możecie ograniczyć kontakty ze skautami z zagranicy, ponieważ tylko ci, którzy maja odpowiednią wiedzę, mogą brać w nich udział. Jeżeli tak się stanie, nie uda się wam stworzyć przyjaznej atmosfery nawet we własnej drużynie czy zastępie, a wspomniane kontakty tylko utrudnią wasze zadanie.
Na szczęście tych problemów można uniknąć lub je rozwiązać!
Jak zacząć?
 Jeżeli mamy już pomysł co chcemy osiągnąć, wybierzmy kraj, w którym będziemy szukać kontaktu.
Daleki kraj, którego zwyczaje znacznie różnią się od naszych, jest bardziej interesujący i przez to zyskamy więcej na naszej przyjaźni. Bliski kraj, ma być może, zwyczaje bardzo podobne do naszych. Jednak można się nawzajem odwiedzać, a to warte jest trudów.
Jeżeli już dokonaliśmy wyboru, musimy napiać do Krajowego Komisarza ds. Kontaktów Międzynarodowych w swojej orgnizacji harcerskiej lub zamieścić ogłoszenie w międzynarodowej prasie harcerskiej.
A potem ... przyda się cerpliwość!
Rada, która może wam pomóc: wasze pragnienia spełnią się, jeżeli istnieje inny zastęp lub drużyna, które odpowiedzą na waszą propozycję kontaktu. Dlatego im więcej życzeń zawrzecie w waszym zgłoszeniu, tym trudniej będzie o sukces. Na przykład: "Chcielibyśmy skontaktować się z harcerzami-wodniakami z Norwegii" jest bardziej szczegółowe niż "Chcielibyśmy skontaktować się z harcerzami-wodniakami ze skandynawii". W niektórych krajach można się też kontaktować z pomocą komputerów.
Jeżeli piszecie do swojej krajowej organizacji, pamiętajcie aby pisać bardzo wyraźnie, a jeszcze lepiej list wydrukujcie lub napiszcie na maszynie.
Inna grupa
Istnieje wiele możliwości nawiązania kontaktów z inną grupą. Na przykład każdy członek drużyny czy zastępu może napisać króciutki list o sobie i dołączyć do niego małą fotografię.
Otrzymane listy mogą być ozdobą ścian waszej szkoły lub harcówki.
Jeśli listy sa różnych wielkości, oprawcie je tworząc książkę, która będzie widocznym dowodem waszej przyjaźni.
Badzo ciekawe też będą przezrocza z kasetą, na których każdy się zaprezentuje.
Jednak słuchać ją choćby dwa razy będzie nudno, a zapamięać - trudno. Dlatego książka jest zawsze bardziej interesująca!
Całość powinna, oczywiście, zawierać zdjęcia i widokówki dotyczące waszej grupy i okolic.
Jeżeli korespondencję prowadzi każdy harcerz osobno, zwiększa to kontakty osobiste. Jednak na początku lepiej jest pisać wspólnie, aby unikać sytuacji, gdy jeden z harcerzy będzie otrzymywał więcej listów niż pozostali.
Poza tym, wspólna korespondencja jest tańsza, a rozdzielanie otrzymywanych listów może być wyczekiwanym punktem zbiórki, co jeszcze bardziej zwiększy atrakcyjność kontaktów.
Oczywiście każdy może odczytywać na głos fragmenty swojego listu!
Gdy przyjaźń rozwija się, możecie ustalić wspólny symbol na waszych mundurach jako jej widomy znak.
Miasto i region
Można wyminiać się zdjęciami i rysunkami z regionów, w których mieszkacie, dodając mapy, na których możecie zaznaczać gdzie są wasze grupy, szkoły czy nawet domy każdego z was.
Może pomocne będą ogłoszenia, plakaty i broszury turystyczne. Jednak mapa wyrysowana przez was własnoręcznie, będzie bardziej wartościowa od wydruku najpiękniejszego nawet pejzażu. Piszcie o swoim mieście, o przyrodzie, przemyśle, o domach i innych budowlach, o pomnikach, itp.
Opowiedzcie o historii waszego regionu.
Zajmie wam to sporo czasu. Krok po kroku pozbieracie wszyskie elementy, dzięki którym będziecie mogli zrobić wystawę lub muzeum. Jedn z was może zostać jego kustoszem i dbać o nie.
Z pomocą zebranych materiałów możecie zrobić ciekawą prezentację, a nawet zorganizować konkurs - kto zna lepiej inny kaj - wygrywa!
Zabawy i piosenki
 Piosenki także świetnie nadają się na wymianę.
Oczywiście, można po prostu przesłać muzykę i tekst na papierze, można też wysłać kasetę, co jest bardzo pomocne. Zwłaszcza młodzi harcerze są bardzo dumni, gdy potrafią coś zaśpiewać w obcym języku. Ale ludzie nie są papugami, które naśladują dźwięki nie rozumiejąc ich, dlatego dołączcie tłumaczenie tak, aby wasi przyjaciele wiedzieli o czym śpiewają.
W przypadku gier, można wysyłać ich reguły z rysunkami i opisami jakich rekwizytów i w jaki sposób używać.
Jeżeli brakuje wam słów, wiele szczegółów wyjaśnią rysunki, zdjęca i filmy.
Także tańce ludowe, jeżeli takie istnieją w waszym regionie, mogą dać wam wiele możliwości wymiany i pogłębienia wiedzy.
Podczas festiwalu arystycznego, mogą one stanowić także interesującą część waszego programu. Niewątpliwie filmy i taśmy dźwiękowe mogą być bardzo pomocne. Jeżeli korzystacie z taśm wideo, trzeba przemyśleć wybór systemu zapisu, ponieważ w różnych krajach stosowane są różne systemy zapisu obrazu.
Przyroda
Można także wysyłać fotografie i rysunki roślin i drzew waszego regionu. Miłośnicy przyrody lubią zbierać i suszyć liście oraz kwiaty, ale tylko jeśli to nie niszczy przyrody
.
Jeśli klimaty w waszych regionach nie różnią się zbytnio, można przesyłać sobie nasiona, zasiać je i obserwować ich wzrost. Jest to bardzo trudne zadanie, jeżeli klimaty, w których żyjecie, bardzo się różnią, ponieważ w zimniejszych krajach, rośliny z ciepłego klimatu można hodować jedynie w domu.
Może się jednak zdarzyć, że służby celne lub właściwe władze zabraniają sprowadzania nasion z zagranicy, gdyż mogą rozprzestrzeniać choroby.
Można też wymieniać się rysunkami, fotografiami i przezroczami oraz filmami o zwierzętach.
Także ptaki stanowią bardzo ciekawy temat, a w dodatku można przesyłać sobie nagrania ich głosów.
Jeżeli dobrze się przygotujecie, będziecie mogli wymieniać się tym przez długi czas.
Nigdy jednk nie wolno przesyłać żywych owadów, ich jaj ani larw.
Jeżeli mieszkacie nad morzem, możecie oczywiście wymieniać się muszlami, jeżeli w górach - kameniami. Ale w niektórych krajach takie przesyłki są zabronione. A na dodatek jest to kosztowne.
Ci, którzy kochają przyrodę, mogą także uzupełnić program wizytą w ZOO lub ogrodzie botanicznym.
Kraj i jego mieszkańcy
Mieszkacie w królestwie czy w republice? Kto jes waszym prezdentem lub królem? Jak działa parlament? Jaka jest wasza flaga i co znaczą jej barwy? Jak brzmi wasz hymn narodowy? Możecie opowiadać sobie o bardzo wielu sprawach w listach.
Naszkicujcie mapy waszego kraju i kraju waszych przyjaciół w tej samej skali i porównajcie je. Może coś was zaskoczy.
Napiszcie ilu ludzi mieszka na jednym kilometrze kwadratowym, porównajcie wielkości miast. Jaki jest główny przemysł i jak różnią się poziomy życia obu krajów? Studujcie historię drugiego kraju, jeżeli to lubicie. Czy między waszymi krajami są nawiązane stosunki dyplomatyczne? A jeżeli pojawiają się zgrzyty pomiędzy nimi, spróbujcie zrozumieć, że w każdym konflikcie obie strony mają trochę racji.
Wasza przyszła przyjaźń, oparta na wzajemnych kontaktach, na pewno będzie bardziej wartościowa, niż stare dyskusje waszych pradziadków.
Dlatego nie oglądajcie się za bardzo w przeszłość, chociaż z pewnością pomoże ona wam tworzyć lepszą przyszłość bazującą na waszej przyjaźni. Czasami jest to trudne, ale możliwe i stanowi najwartościowszy owoc waszej korespondencji.
Sztuka i technika
W wielu regionach istnieją unikalne dzieła sztuki i techniki. Spróbujcie je opisać, opracujcie dobre prezentacje. Wyjaśnijcie jak zostały wykonane, na co trzeba zwrócić szczególną uwagę i ostrzeżcie, co może się nie udać. Jeżeli czegoś nie można opisać - zróbcie zdjęcia.
Zróbcie czytelne opisy i pokazy dotyczące opracowanych zagadnień. Jeżeli to konieczne, spróbujcie użyć takiego samego materiału jak w wyrobach oryginalnych. Jeżeli uruchomicie swoją pomysłowość, pokonacie wszystkie przeciwności i odniesiecie sukces.
Jeżeli będziecie organizować akcję zbierania pięniędzy na odwiedziny waszych zagranicznych przyjaciół, będziecie mogli do tego celu użyć także przedmiotów, które otrzymaliście z zagranicy.
Podczas międzynarodowych obozów można zadziwić inych swoją zręcznością np. w rzucaniu flag lub tańcach z lassem.
W niektórych krajach uczą się rzucania bumerangiem czy toporkiem.
Wszystko to jest zawsze niezwykłe i bardzo niewielu jest takich, którzy potrafią się takimi umiejętnościami popisać!
Domy
Jaka jest największa różnica pomiędzy domami z różnych krajów? Porównaj skandynawskie domy o małych, dla ochrony przed zimnem, okienkach i domy z tropików.
Te drugie mają np. galeryjki chroniące przed promieniami słońca.
Wymieniajcie się zdjęciami, a jeżeli to możliwe - także czasopismami i biuletynami.
Uzdolnieni skauci mogą np. wykonać składany model, który będzie można złożyć i wysłać za granicę.
Jedzenie
Dla wielu osób, kosztowanie potraw z innych krajów stanowi prawdziwą przyjemność. Przygotowując jedzenie można przecież spędzać przyjemnie całe godziny.
Podać przepis na ich przygotowanie jest łatwo, a robienie rzeczy dla was całkiem zwyczajnych, może być niezwykłe w innych krajach.
Dlatego wyraźnie opisz jak różne dania przygotować i podawać.
Może nawet będziesz musiał napisać jak je jeść! Przy odrobienie fantazji, eksperymentując można znaleźć zamienniki składników, których nie możesz znaleźć u siebie.
Jeżeli ktoś chce jeszcze bardziej poeksperymentować, może zorganizować wieczornicę w atmosferze danego kraju. A nasi dalecy przyjaciele mogą zrobić to samo i dlaczego by nie wysłać kasety z pozdrowieniami. Oczywiście nie może być zbyt długa.
Jeżeli taka wieczernica odbędzie się w kilku miejscach jednocześnie, pozwoli to stworzyć poczucie więzi, nawet jeżeli nie możecie się spotkać.
Nie zapomnijcie tylko wysłać sobie zdjęć!
Dzień powszedni
Czym można się wymieniać? O czym pisać? Bardzo często ktoś próbuje znaleźć jakiś nadzwyczajny temat.
Jednak zwykłe sprawy także mogą być bardzo interesujące. Dla skauta mieszkającego w sercu kontynentu zwykła muszla znad brzegu oceanu jest skarbem.
Grudniowe święta obchodzi się zimą tylko na połowie globu, na drugiej połowie trwa wtedy lato.
Dlatego nie zapominajcie o zwykłych, codziennych sprawach: przeglądy, harcerskie czasopisma z waszego kraju, waszego hufca, młodzieżowe opowiadania; książki, które czytacie w szkole, pudełka po zapałkach, papierosach, monety lub bilety; fotografie z opisami waszych domów, szkół, ulic, waszego codziennego życia.
Jak wielkie są różnice w sposobach życia różnych osób!
Gdy jeden mieszka w mieście o tysiącach osób na każdym kilometrze kwadratowym, inny mieszka na wsi wśród niewielu osób.
Lekcje geografii w szkole mogą wam w tym wiele pomóc.
Niewątpliwie, korespondencja o codziennym życiu będzie najlepszą lekcją geografii.
Gdy ktoś poznaje życie w jakimś kraju od tej strony, wasze kontakty nie będą już tylko "turystyczne". Turysta zna tylko pomniki, ale ludzi są dla niego obcy.
Problemy
Nie ma osób ani krajów bez problemów.
Jakie problemy macie wy, a jakie wasi przyjaciele? Jak moglibyście sobie nawzajem pomóc? Czy macie wspólne problemy? Wymieńcie poglądy i doświadczenia przy ich rozwiązywaniu.
Postarajcie się zrozumieć, że wiele problemów jest ogólnoświatowych, np. ochrona środowiska czy rozważne wykorzystywanie dóbr naturalnych, to problemy występujące w każdym kraju.
Bardzo interesująca jest również współpraca skautów z krajów bogatych i biednych.
Można być bogatym w przedmioty, ale ubogim kulturalnie i na odwrót. W krajach bogatych zazwyczaj są pieniądze, ale traci się umiejętność znalezienia prostych rozwiązań. Zaś w biednych krajach, gdzie brak jest pieniędzy i środków, często rodzą się doskonałe pomysły.
Wiele osób uważa, że bogactwo oznacza szczęście i zbyt późno zauważają, że szukając bogactwa, stracili szczęście.
Dlatego zarówno jedni, jak i drudzy mogą wiele zyskać na takich kontaktach.
Światowa Organizacja Przewodniczek i Skautek
(WAGGGS) realizuje programy "wzajemnej pomocy". Z listy anonimowych projektów, znajdującej się w Biurze Światowej Organizacji, wybiera się losowo kilka. Biuro zapoznaje wtedy ze sobą obie strony projektu, co pozwala na pozytywny kontakt międzynarodowy.
Proś o informacje na temat tego oraz innych projektów, które mogą istnieć!
Praca dla wspólnego dobra
Gdy pracujecie razem nad przezwyciężeniem trudności, odczuwacie przyjacielską więź silniej.
Niewątpliwie, na świecie są problemy, które można próbować rozwiązać tylko współpracując. Dobrym przykładem międzynarodowej przyjaźni jest praca skautów z dwóch krajów, mająca na celu pomoc skautom z innego kraju.
Wybierzcie zadanie konkretne, ale niezbyt duże, które można wykonać w niezbyt długim czasie, ponieważ projekt zbyt ambitny lub zbyt długotrwały, każdemu w końcu się znudzi.
Pamiętajcie, że wybór właściwej pomocy nie zawsze jest oczywisty. Głodnemu bardziej przyda się nauka jak samemu złowić rybę niż podarowanie samej ryby, bo gdy ją zje, będzie znowu głodny.
Bardzo interesującą, międzynarodową kampanią jest "Fundacja Dnia Myśli Braterskiej", prowadzoną przez skautki na całym świecie. Pieniądze z tego funduszu są przeznaczane na prace edukacyjne we współpracy z UNESCO.
Dzień Myśli Braterskiej jest obchodzony co roku 22 lutego, w dzień urodzin lorda Baden-Powella, założyciela skautingu oraz jego żony, Olave Baden-Powell, niegdysiejszej naczelniczki skautek.
Światowy Fundusz Skautowy (Scout-U-Fund)
 Światowy Fundusz Skautowy jest widocznym znakiem braterstwa skautów. W ponad 30 krajach, skauting działa tylko dzięki zagranicznej pomocy, którą ten fundusz zapewnia. Przykładami tej pomocy są: wydawanie książek, organizacja zlotów, szkoleń dla drużynowych i instruktorów oraz pomoc organizacjom skautowym podczas katastrof, itd.
Tysiące młodych ludzi, mających mniejsze szanse, aby zajmować się skautingiem, np. niesłyszący, niewidzący czy niepełnosprawni, teraz ma tę możliwość dzięki waszej pomocy.
Szczegółową listę można uzyskać w Biurze Światowego Skautingu w Genewie w Szwajcarii.
W wielu miejscach, w jeden, konkretny dzień, organizowane są różne akcje wspomagające lokalny fundusz pomocowy. Dzień ten przypada na 22 lutego.
Światowy Fundusz Skautowy jest bardzo podobny do Funduszu Myśli Braterskiej obecnego w organizacji skautek. wasze datki możecie wysyłać do organizacji światowej poprzez waszą organizację krajową.
La
"Bank Znaczków" zbiera w tym samym celu wykorzystane znaczki pocztowe. Pracą ta zajmuje się kilku skautów. Aby odkleić znaczek z koperty, włóż ją do ciepłej wody z solą i pozostaw w niej, do momentu, gdy znaczek zacznie sam się odklejać. Nigdy go nie odrywaj! Rozłóż go następnie na gazecie i pozostaw do wyschnięcia, a gdy będzie już prawie suchy - dociśnij innym kawałkiem papieru. Następnie wyślij je do waszej organizacji krajowej lub bezpośrednio Biura Światowego, najniższą taryfą pocztową (wasza organizacja rajdowa, na pewno zna odpowiedni adres).
Organizacja skautek podziękuje wam za wasz wkład.
Kontakty poprzez radio i Internet
 Podczas Światowego Jamboree w 1957, w Wielkiej Brytanii, narodził się wspaniały pomysł - ponieważ wielu skautów nie mogło wziąć w zlocie udziału, pewien radioamator wymyślił Światowy Zlot na Falach Eteru (JOTA) - sposób na to, aby z pomocą radioamatorów, także oni mogli wziąć udział w zlocie.
Obecnie podczas zaledwie jednego weekendu, w JOTA bierze udział ok 250 tys. skautów.
JOTA i JOTI mają miejsce każdego roku w trzeci weekend października wg czasu Greenwich (UTC). Biorą w nich udział także amatorskie radiostacje Biura Światowego w Genewie (HB 9 S) i Biur Regionalnych, np. z Biura Panamerykańskiego na Kostaryce (TI 2 CIE) czy jego biura zastępczego w Santiago w Chile (CE 3 BSC).
Niemniej, przeszkodą jest konieczność uzyskania stosownego zezwolenia na używanie radiostacji. W dodatku, w wielu krajach wolno wymieniać się tylko informacjami dotyczącymi szczegółów technicznych, częstotliwości, raportów sygnałowych, anten, itp. co jest interesujące raczej dla radioamatorów, ale niekoniecznie dla skautów.
Możecie mieć jednak całkiem odmienne zdanie i jeżeli macie kontakt z radioamatorami w pobliżu swojego domu lub harcówki, nie wahajcie się wziąć udział. Radioamatorzy, to zazwyczaj ludzie bardzo mili i dumni ze swojego sprzętu; chętnie was ugoszczą w domu i pomogą w waszych kontaktach radiowych. Niektórzy są wręcz fanatykami i może pozwolą wam zostać przez cały weekend, a może nawet was przenocują, bo ciekawe i dalekie rozmowy często trafiają się w nocy.
 Jeżeli znasz alfabet Morse'a lub masz dostęp do Iternetu, możesz się kontaktować podczas Światowego Zlotu w Sieci Internet (JOTI).
W ten sposób może zacząć się nowa przyjaźń w kraju lub poza jego granicami; a może nowe hobby, które - kto wie - może stanie się Twoim zawodem.
Filmy, taśmy filmowe i przezrocza
Nowoczesna technika może was wspomóc tam, gdy to możliwe. Wspomniane już wcześniej kasety magnetofonowe; może filmy (kamery wymagają odpowiednich warunki finansowe).
Taśmy filmowe o innych krajach, można często wypożyczyć w ambasadach, ale wymaga to posiadania odpowiedniego sprzętu i osób, które potrafią go obsłużyć. Projektory takie są zazwyczaj bardzo drogie, ale często można je wypożyczyć ze szkół lub centrów kulturalnych.
Z takimi projektorami trzeba się obchodzić bardzo ostrożnie; na szczęście, taśmy te można dostać także na szpulach, co ułatwia ich wyświetlanie do tego stopnia, że można to zrobić samemu.
Przezrocza, to kolejny, interesujący sposób pokazania tego, czym się zajmujecie. Jeżeli jednak jest ich bardzo dużo, trzeba wybrać tylko takie, które są interesujące nie tylko dla was, ale przede wszystkim, dla odbiorców. Jeżeli przygotujecie także opis uwiecznionych zdarzeń, dodacie podkład dźwiękowy, to pogratulujemy sukcesu.
No, i można to wszystko wysłać waszym przyjaciołom!
Kontakt osobisty
Jeżeli będziecie z kimś korespondować, być może zechcecie się spotkać osobiście. Wtedy jedna drużyna może odwiedzić drugą na zorganizowanym zlocie. Można też, przez kilka dni, gościć członków drugiej drużyny we własnych domach.
Jeżeli odległość między drużynami jest znaczna, można spotkać się w pół drogi lub np. podczas międzynarodowego spotkania lub Światowego Jamboree, ale wtedy, z powodu programu takiego wydarzenia, pozostanie wam niewiele czasu na kontakty z przyjaciółmi. Niemniej, jest to możliwe.
Możecie też zorganizować wycieczkę lub podróż. Nie polegajcie jednak na turystycznych broszurkach lecz na własnej pomysłowości.
Pewnego razu gościliśmy skauta z zagranicy. Ponieważ w naszym mieście jest światowej sławy muzeum - zaprosiliśmy go tam. Droga do muzeum, wiodła przez zadrzewiony teren, a nasz gość, mieszkający na granicy pustyni, stanął pośrodku tej drogi, żeby podziwiać, obce dla niego, drzewa i ... nigdy do muzeum nie doszliśmy.
Zważajcie na koszty podróży i sami zbierzcie odpowiednią sumę. Może się okazać, że zaproszeni przez was przyjaciele, będą chcieli się odwdzięczyć za wasze starania. W ten sposób podziękują za wszystko, co od was dostali. Taka równowaga jest potrzebna, żeby uszczęśliwić niektóre osoby.
Nie stawiajcie waszych gości w trudnym położeniu. Dowiedzcie się wcześniej o ich obyczajach, zwłaszcza religijnych i starajcie się spełniać ich potrzeby.
Jeżeli to wy zostaliście zaproszeni, starajcie się postępować zgodnie z obyczajami zapraszających, ale jednocześnie, odważnie nie zgadzajcie się na coś, co wam nie odpowiada.
Podróż za granicę
Nie będziemy tu pisać o radach, które magą wam dać agencje turystyczne, bo mają one wartość tylo dla was, a nie dla waszej, podróżującej drużyny.
Istnieje specjalny paszport, glej dla skautów, zwany "listem polecającym". Musisz go mieć stale przy sobie. Można go otrzymać od Komisarza d.s. Międzynarodowych lub nabyć za niewielką opłatą.
Nie oczekujcie jednak, że ktoś będzie was gościł, jeżeli was nie zaprosił.
Ruch skautowy prowadzi kilka schronisk w Alpach, w Kandersteg w Szwajcarii
oraz w domu Baden-Powell'a w Londynie w Wielkiej Brytanii.
Oprócz tego, także Światowe Stowarzyszenie Przewodniczek i Skautek (WAGGGS) ma cztery międzynarodowe centra:
1. Olave House w Londynie, który przyjmuje gości przez cały rok;
2. Notre Chalet w Adelboden w Szwajcarii.
3. Nuestra Cabaña w Cuernavaca w Meksyku.
4. Sangam w Poona w Baracie.
Ostatnie trzy są zarezerwowane przez część lub cały rok, na potrzeby kursów lub dla specjalnych gości.
Interesującą propozycją jest “Pasporta Servo” dla skautów znających międzynarodowy język Esperanto - wiele osób z różnych krajów, oferuje gościnę w swoich domach. Często jedyną rekompensatą jest wzajemna gościna lub tylko możliwość porozmawiania po esperancku. Możliwość korzystania ze schronisk młodzieżowych, to sprawa znana na całym świecie, więc nie będziemy się nad tym niepotrzebnie rozpisywać. Pytajcie o nie i o ich warunki w organizacjach młodzieżowych, działających na terenie waszego kraju.
Dobry plan: oszczędzajcie pieniądze!
 Koleje w wielu krajach oferują specjalne zniżki dla młodzieży, studentów, skautów, czy w ogóle dla turystów z za granicy. Zazwyczaj trzeba tylko kupić bilet przed wyjazdem - w swoim kraju.
W niektórych państwach można nabyć bilet abonamentowy, uprawniający do nieograniczonej ilości przejazdów w innym kraju.
Na przykład, w Europie istnieje "Inter-rail-card" uznawana we wszystkich krajach europejskich i w Maroko, pozwalająca na bezpłatne przejazdy pociągami oraz oferująca zniżki na inne środki transportu.
W każdym kraju istnieje też jakaś legitymacja zniżkowa ważna tylko na jego terenie. Prawdę mówiąc, panuje w tej dziedzinie prawdziwy chaos, ale jeśli zasięgniecie informacji przed wyjazdem, z pewnością uda się wam zaoszczędzić trochę pieniędzy.
Inną możliwością skorzystania ze zniżek dla uczniów i studentów, jest legitymacja ISIC, dzięki której można liczyć na rabaty w teatrach, kinach, muzeach czy w stołówkach studenckich, a nawet można taniej podróżować samolotem.
Stąd rada dla was: przed wyjazdem zasięgnijcie informacji o różnych możliwościach oszczędzania!
Problem finansowy
Gdy planujecie podróż, napotkacie problemy finansowe. Sprawa jest prosta tylko wtedy, gdy wszyscy członkowie drużyny pochodzą z bogatych rodzin. Ale wtedy należałoby się zapytać, dlaczego do waszej drużyny nie należy ktoś niezamożny? Czy w waszej okolicy nie ma takich skautów? A może przeciwnie, może czegoś brakuje w założeniach skautingu, który uprawiacie? Najbardziej popularną metodą rozwiązania problemu braku pieniędzy jest wykonywanie drobnych prac lub sprzedaż samodzielnie wykonanych przedmiotów. Ale dzięki waszym kontaktom międzynarodowym, istnieją także inne możliwości - można zorganizować wystawę rzeczy, które otrzymaliście, pokaz filmów, tańców, gier, pieśni, itp.
Dla rodziców, można zorganizować wieczernicę na sposób lub w stylu innego kraju.
A może ktoś z was napisze artykuł do lokalnej gazety? Nie przesadzajcie z tym, ale możecie sprawę przemyśleć.
Jeżeli można powiedzieć, że przyjaciele są przydatni, to właśnie w takim przypadku.
W niektórych krajach trzeba uiścić opłaty za nocne lub wieczorne zabawy. Nie możecie być wyjątkiem, ponieważ wszyscy muszą być równi wobec prawa; a więc je zapłaćcie! Jednocześnie zaś poproście o wsparcie rekompensujące te wydatki, wyjaśniając cel waszej zabawy.
Jeżeli wasza grupa będzie aktywna w waszym otoczeniu, na pewno się uda!
Międzynarodowe czasopisma skautowe
 Biuro Światowej Organizacji Ruchu Skautowego (WOSM) w Genewie w Szwajcarii, wydaje broszurę w języku angielskim i francuskim, z interesującymi raportami, informacjami ogólnymi i fotografiami.
Co jakiś czas, Biuro (WOSM) wydaje książeczkę “Scouting 'round the World/Scoutisme au travers du Monde” (Skauting na Świecie) zawierającą informację o każdej organizacji skautowej na świecie, uznawanej przez WOSM.
Ze swojej strony, Biuro Światowego Stowarzyszenia Przewodniczek i Skautek (WAGGGS) w Londynie w Wielkiej Brytanii, wydaje podobną broszurę w języku angielskim, francuskim i hiszpańskim.
Ponadto, biura regionalne obu organizacji wydają swoje własne biuletyny.
Wszystkie te publikacje można zamówić, ale dowiedzcie się wpierw w waszej krajowej organizacji skautowej, o koszty z tym związane.
Istnieją też kluby skautów filatelistów i kolekcjonerów odznak, a nawet organizacje byłych skautów wydają swoje biuletyny.
Jest jednak jeszcze jedno czasopismo skautowe - “La Skolta Mondo” (Świat skautów) - redagowane w międzynarodowym języku Esperanto. Jego wygląd i zawartość nie są, być może, zbyt imponujące, ale przynajmniej nie jest ono zbyt drogie. Jego treść nie odbiega od innych tego typu wydawnictw, ale dodatkowo, dba ono o dobre stosunki między ruchem skautowym i środowiskiem esperantystów.
ZZwróćcie się do redakcji tych czasopism z prośbą o bezpłatne egzemplarze; potem wybierzcie te, które się wam najbardziej spodobały.
Krajowe organizacje skautowe także często wydają własne biuletyny i czasopisma. Czasami robią to nawet same chorągwie czy hufce. Moglibyście wymieniać je z waszymi przyjaciółmi i w ten sposób dowiedzieć się, jak wygląda skauting w ich krajach.
Międzynarodowe kluby skautowe
Jak już wiecie, kilka środowisk wewnątrz skautingu ma swoje specjalne kluby.
Filateliści mają swój Scout an Guide Stamps Club" (SGSC) i ”Scouts on Stamps Society
International“ (SOSSI). Jak już wspomniano, wydają one katalogi poświęcone znaczkom, datownikom, kopertom okolicznościowym, itp. W kilku krajach istnieją nawet kluby krajowe.
Ci, którzy zbierają medale, odznak, chusty, itp. mogą znaleźć podobne kluby i wydawnictwa.
Skauci, którzy znają, uczą się lub choćby sympatyzują z międzynarodowym językiem Esperanto, mogą zapisać się do Skautowej Ligii Esperanckiej i zaabonować jej czasopismo, które m.in. przyjmuje bezpłatne ogłoszenia dotyczące korespondowania.
Włoscy skauci, co roku organizują międzynarodowy konkurs rysunków, malarstwa, fotografii i filmów.
(Ponieważ adresy często się zmieniają, na końcu tej broszury podajemy tylko najważniejsze. Pełną listę znajdziecie na pewno w biurach waszych organizacji regionalnych lub krajowych).
Odznaki aktywności/umiejętności (sprawności)
 W wielu krajach istnieją specjalne odznaki dla każdej aktywności czy umiejętności. Znajdą się wśród nich także wartościowe dla was.
Jeżeli chcielibyście takie zdobyć, pytajcie w waszej organizacji o szczegóły. Ale najpierw zapytajcie o to swoich drużynowych.
Istnieją m.in. odznaki “Międzynarodowej Przyjaźni” czy “Międzynarodowego Braterstwa”.
Bardzo interesująca jest też odznaka “Tłumacza”, którą można uzyskać dla różnych języków, także w esperanto. W kilku krajach istnieje wręcz osobna odznaka dla tego języka.
Pamiętajcie jednak, że odznaki nie służą ozdobie waszych mundurów - są użyteczne tylko wtedy, gdy są wykorzystywane w celu pomocy komuś obok was!
Problem językowy
 Jeżeli nawiążecie kontakty ze skautami z innych krajów, z pewnością napotkacie problemy językowe.
Dla młodszych jest to sprawa ważniejsza, ale i przypadku starszych skautów, może to powodować nawet kłótnie w drużynie. Często okazuje się, że jeden uczy się szybciej od innych!
Języka muszą uczyć się obie strony, ponieważ jeżeli tylko jedna drużyna musi się uczyć języka drugiej drużyny, to jest to znak, że czegoś brakuje w międzynarodowej współpracy. Trzeba zawsze brać pod uwagę odczucia innych, prawda?
Problem ten można rozwiązać łatwo poprzez międzynarodowy język Esperanto, ponieważ jest on stosunkowo łatwy do opanowania, a jego nauka daje szybkie wyniki i stawia wszystkim jednakowe wymagania potrzebne do jego opanowania, gdyż nikt nie znał go wcześniej i każdy musi się go tak samo uczyć.
W dodatku, jego gramatyka jest na tyle prosta, że nikt nie będzie się nudził podczas nauki.
Nauka tego języka z pewnością pomoże wam w nauce innych języków lub pomoże w ich lepszym poznaniu, a nawet może ułatwić studiowanie waszego języka narodowego. Tak więc, nauka esperanta na pewno nie będzie stratą czasu.
Podstawy esperanto wywodzą się z istniejących języków narodowych, ale pozbawionych komplikacji i nieregularności, zachowując tylko to, co ważne i pożyteczne tak, jak uprawia się warzywa czy drzewa owocowe.
Gramatyka esperancka jest prosta i łatwa, więc można się jej szybko nauczyć. A jednak wiele osób obwinia innych o językowy chaos panujący podczas międzynarodowych spotkań i nie pomyśli nawet w swoim uprzedzeniu, że esperanto jest doskonałym narzędziem, umożliwiającym rozwiązanie tego problemu na poziomie ogólnoświatowym.
Baden-Powell twierdził, że esperanto można używać jako “sekretny język drużyny”, ale jeśli się go nauczycie, odkryjecie, że jest czymś znacznie więcej.
 Skolta Esperanto-Ligo (SEL) jest organizacją międzynarodową, której członkowie posługują się językiem Esperanto lub z nim sympatyzują.
Jednym z celów Ligii jest służyć i pomagać WOSM
i WAGGGS i w tym celu Liga wydała niniejszą broszurę.
Liga wydała także podręcznik do nauki języka Esperanto pod tytułem “Ĵamborea Lingvo”, oopracowany specjalnie z myślą o skautach. Istnieje także podręcznik w formie słowniczka i zawierający skautowe wyrażenia oraz terminy użyteczne zwłaszcza podczas zlotów. Słownik ten zatytułowany jest “Skolta kaj Tenduma Terminaro”. Opracowywane jest kolejne wydanie ... a nawet nosimy się z zamiarem wydania, przetłumaczonych na esperanto, książeczek napisanych przez Baden-Powella.
Trzeba też wspomnieć o czasopiśme La Skolta Mondo (Świat skautów).
W wielu krajach powołani zostali Krajowi Reprezentanci Ligi, ponieważ nasi przyjaciele mieszkają na całym świecie.
Wielu z nich mieszka w krajach, w których skauting jest lub był zakazany albo z których nie można płacić za granicę. Jesteśmy więc bogaci w przyjaciół, ale ubodzy w pieniądze.
Jeśli więc napiszecie do SEL, jeśli to tylko możliwe, załączcie stosowną ilość znaczków lub międzynarodowych, pocztowych kuponów zwrotnych, żebyśmy mogli wam odpowiedzieć; kupony te można nabyć w urzędach pocztowych.
Posłowie
Mamy nadzieję, że niniejsza broszura będzie przydatna dla was i waszych drużyn, a także dla organizacji skautowych, do których należycie.
Za jej pomocą chcemy wnieść swój wkład w lepsze porozumienie między ludźmi, a zwłaszcza, między skautami, na całym świecie.
Dlatego mamy jedną prośbę: aby mieć przyjaciół, nie zawsze trzeba szukać ich za granicą; można ich znaleźć także blisko was, w waszych miastach; jest wielu uciekinierów i imigrantów politycznych, wojennych czy ekonomicznych. Często o nich zapominamy.
Życzymy wam sukcesów w waszych działaniach.
Tymczasem, jesteśmy do waszej dyspozycji i pomożemy w miarę naszych możliwości. Czekam na listy, w których opiszecie nam swoje doświadczenia w swoim poszerzaniu horyzontów w międzynarodowym skautingu.
Prawo harcerskie
Prawo harcerskie możesz przeczytać także po esperancku:
- Skolto estas fidinda.
- Skolto estas lojala.
- Skolto devas esti utila kaj helpema.
- Skolto estas amiko al ĉiu kaj frato al ĉiu alia skolto.
- Skolto estas ĝentila.
- Skolto estas amiko de bestoj.
- Skolto obeas ordonojn.
- Skolto ridetas kaj fajfas malgraŭ malfacilaĵoj.
- Skolto estas ŝparema.
- Skolto pure pensas, parolas kaj agas.
Użyteczne adresy:
- Światowa Organizacja Ruchu Skautowego (WOMS)
www.scout.org/
Box 241, 1211 Genewa 4, Szwajcaria
Tel.: (+41 22) 705 1010
Fakso: (+41 22) 705 1020
worldbureau@world.scout.org
- Światowe Stowarzyszenie Przewodniczek i Skautek (WAGGGS)
www.wagggsworld.org
World Bureau
Olave Centre,
12c Lyndhurst Road,
London,
NW3 5PQ, Wielka Brytania.
Tel: +44 (0)171 794 1181
Fakso: +44 (0)171 431 3764
wagggs@wagggsworld.org
- Skautowe Liga Esperancka (SEL)
ttt.esperanto.org/skolta/,
- Światowy Związek Esperantystów (UEA)
(jako konsultant Narodów Zjednoczonych i UNESCO)
www.uea.org
biuro centralne:
Nieuwe Binnenweg 176,
3015 BJ Rotterdam,
Holandia
Tel.: +31 10 436 1044
Fax: +31 10 436 1751
wiele adresów
| 